اعمال 1 مدرن مخصوصا آن هایی که در ناحیه شکم، انجام داده می شوند معمولا به روش لاپاراسکوپی پیش می روند. در این روش (بسته به هدف از انجام عمل)، تعدادی برش بر روی پوست شکم زده می شود. این برش ها برای عبور وسایل ظریف، باریک و درازی از پوست و ورود به شکم ایجاد می شوند. برای انجام انواع عمل 1 مانند اسلیو معده نیز ما به روش لاپاراسکوپی اقدام می کنیم و تعداد کمی برش به اندازه بسیار کم روی نواحی مختلف شکم ایجاد می کنیم. در این مقاله قصد داریم درباره 1 و 1 بخیه 1 از جراحی لاغری به روش لاپاراسکوپی ارائه دهیم. چنانه در این خصوص سوالاتی در ذهن دارید حتما این مقاله را بخوانید.
زمانی که برشی بر روی پوست ایجاد می شود (چه آن برش در نتیجه حادثه و اتفاق باشد و چه در نتیجه مداخله جراحی)، در هر صورت پوست با تمام قوا تلاش می کند دوباره پیوستگی خود را به دست آورده و به لبه های دور افتاده را به هم متصل کند. پوست اینکار را با تولید کلاژن بیشتر توسط سلول هایش انجام می دهد. آنقدر کلاژن و مواد دیگر را تولید می کند تا لبه های زخم را کاملا به هم متصل کند.
هرچه زخم و برش کوچک تر باشد، بهبودی زودتر حاصل می شود و جای زخم کمتر قابل توجه خواهد بود. اما هرچه وسعت زخم و برش بیشتر باشد و لبه ها بیشتر از هم جدا شده باشند، ترمیم با تاخیر و شکل نهایی آن نیز متفاوت تر از پوست طبیعی اطرافش خواهد بود. به این حالت اسکار یا جای زخم گفته می شود.
هر بیمار تجربه متفاوتی را در بهبودی این رخم ها دارد. در واقع پس از ایجاد زخم، لایه های پوست با تولید کلاژن خود را ترمیم می کنند و موجب ایحاد بافتی به نام اسکار روی زخم می شوند. ایجاد اسکار فرآیندی کاملا طبیعی در بهبودی و ترمیم زخم می باشد. اسکار یا به اصطلاح جای بخیه یا جای زخم، در برخی بیماران با گذشت چندین سال از جراحی لاغری ناپدید می شود. در حالی که در برخی دیگر تا مدت ها باقی خواهد ماند. در واقع عوامل بسیاری در ظاهر و بهبود سریع بخیه حاصل از جراحی های لاغری موثر است.
تعداد برش های ایجاد شده روی شکم تا حد بسیاری به تجربه جراح لاغری بستگی دارد. بسیاری از جراحان ماهر در صورتی که بیمار رژیم غذایی لازم را در مدت قبل از جراحی لاغری رعایت کرده باشد، لزومی به ایجاد برش های زیاد نمی بینند و تعداد برش ها را کاهش می دهند.

برای جراحی تک برشی، جراح تنها یک برش لاپاراسکوپی ایجاد می کند که معمولا با ناف پوشانده می شود. این روش برای افرادی که خواستار حداقل جای بخیه هستند، بسیار مناسب می باشد.
مزیت این روش این است که کمتر از همه تهاجمی بوده و از نظر زیبایی کمترین توجه را جلب می کند. همچنین بیمارانی که از روش تک برش استفاده می کنند، دارای دوره نقاهت کوتاه تری بوده و احتمال خطر و عوارض بلند مدت آنها به شدت پایین می باشد.
این روش تک برشی نیست و اکثرا در جراحی اسلیو معده استفاده می شود. به طور کلی۳ تا ۵ (به اندازه های ۵mm تا نهایتا ۱۲mm) برش روی شکم ایجاد می شود و ابزار های لاپاراسکوپی از داخل آنها عبور کرده و وارد بدن خواهند شد. در این نوع جراحی، خوب شدن سریع زخم رابطه مستقیم با سلامت فرد دارد.

در این روش جراح برشی سرتاسر شکم ایجاد می کند تا به ارگان های شکمی دسترسی پیدا کند. پس از انجام عمل جراحی لازم است کل شکم بخیه و بسته شود. این نوع جراحی که امروزه کمتر از آن استفاده می شود، تهاجمی ترین نوع جراحی است که جای بخیه ممکن است تا آخر عمر با فرد باقی بماند.
اقدامات بسیاری وجود دارد که می توان با انجام آنها از ماندگار شدن جای بخیه و زخم جراحی خودداری کرد.

این باید ها و نباید ها را به خاطر بسپارید، اما مهمترین چیز صبوری است. طبق نظر پزشکان، مرحله اول بهبودی حدود سه ماه و مرحله دوم آن نیز سه ماه دیگر به طول می انجامد. پس از یک سال از جراحی لاغری، بافت اسکار شکل گرفته است اما حتی پس از این زمان نیز ظاهر زخم ممکن است تغییر کند.
در صورتی که جای زخم بخیه شده باشد، می توان پس از ۴۸ ساعت از اتمام جراحی لاغری به حمام رفت. از آنجایی که در این مدت بافت پوششی ترمیمی روی زخم تشکیل شده، بنابراین آب و باکتری ها نمی توانند به درون زخم نفوذ کنند و استحمام با بخیه بلامانع است. با این وجود در صورت باز کردن پانسمان و مشاهده ی خونریزی بهتر است استحمام را به زمان دیگری موکول کنید و زخم را دوباره پانسمان کنید.

در صورتی که هر یک از علائم زیر را در جای بخیه های خود مشاهده کردید سریعا به پزشک خود اطلاع دهید:
جای زخم و بخیه دارای ترشح است، اگر این ترشح
یا دمای بدن وی بالاتر از ۳۷.۷ درجه بود، بهتر است این موضوع را به پزشک متخصص تان اطلاع دهید.
برچسب:
نویسنده: موزیک دان