غیرعادی نیست که هنگام 1 احساس کنید 1 تنگی گرفتهاید مخصوصا اگر تازه ورزش را شروع کردهاید. 1 در ورزش نفس کم میاریم؟ چگونه می توانیم سرعت و استقامت خود را بدون اینکه این اتفاق بیفتد افزایش دهیم؟ اگر طرفدار پرو پا قرص ورزش کردن باشید حتما این قبیل سوالات ذهن شما را درگیر می کند در ادامه این مقاله علت ها، علائم و 1های نفس تنگی می پردازیم. امیدواریم با خواندن این مقاله به پاسخ بسیاری از سوالات خود برسید؛ با موج کوه همراه باشید.
تنگی نفس می تواند دلایل فیزیکی و روانی داشته باشد. احساس تنگی نفس در حین دویدن یک علامت شایع و معمولاً طبیعی است، اما مطمئناً دلایل بسیار جدی برای تنگی نفس وجود دارد، مانند آلرژی، گرما و رطوبت، بیماری قلبی، مشکلات تنفسی و سایر مشکلات جدیتر سلامتی. برای رد این موارد، قبل از شروع دویدن یا افزایش تمرینات معمول خود، توسط پزشک خود معاینه شوید تا مطمئن شوید که وضعیت سلامتی خوبی دارید.
موارد زیر می تواند در بروز تنگی نفس حین ورزش یا انجام کارهای سنگین دخیل باشند:
این امکان هست که کم آوردن نفس به دلیل فشار تمرینی باشد. با این حال اگر احساس غیرعادی در این مورد داشتید، حتما باید به پزشک مراجعه کنید. پزشک به بررسی سوابق پزشکی می پردازد و معایناتی را انجام می دهد. جهت تشخیص قطعی تر، تست های زیر نیز ممکن است درخواست شوند:
دلایل فوق را می توان به عنوان دلایل پزشکی برشمرد، اما در بیشتر موارد علت کم آوردن نفس در ورزش فشار بیش از حد یا پایین بودن آمادگی جسمانی یا اضافه وزن می باشد. در صورتی که تازه ورزش را شروع کرده اید باید به تدریج فعالیت کرده و موارد زیر را رعایت کنید:
گرم کردن قبل از ورزش بخش 1ی از هر برنامه تمرینی است حتی زمانی که در حال دویدن هستید. حرکات کششی و دویدن سبک به مدت ۱۰-۱۵ دقیقه قبل از افزایش سرعت به بهبود عملکرد شما در زمین و غلبه بر مشکل تنگی نفس کمک می کند. گرم کردن بدن به آرامی دمای بدن را افزایش می دهد و آن را برای انجام تمرینات سخت به راحتی آماده می کند. در زمستانها به دلیل انقباض مجاری تنفسی ناشی از هوای سرد و خشک، تنفس سختتر میشود. بنابراین، فرد باید زمان بیشتری را برای گرم کردن در هوای سرد صرف کند.
برای اطمینان از اینکه ریه های شما می توانند اکسیژن کافی مورد نیاز بدن را در حین دویدن نگه دارند، برخی تمرینات تنفسی را تمرین کنید. اگر تنفس شما خیلی کم عمق است، ممکن است در حین انجام هر گونه تمرین قلبی عروقی همیشه پف کنید. تمرینات تنفسی به شما کمک می کند ظرفیت ریه های خود را افزایش دهید و ریه های شما قادر به نگه داشتن اکسیژن بیشتری خواهند بود. تنفس دیافراگمی، تنفس متناوب از سوراخ بینی و تنفس لب جمع شده برخی از تمرینات تنفسی هستند که می توانید انجام دهید.
قانون تنفس هنگام ورزش این است که آن را با حرکت خود همگام کنید. تنفس در یک الگوی ریتمیک به بدن شما اجازه می دهد تا اکسیژن بیشتری دریافت کند و همچنین استرس کمتری به بدن شما وارد کند. بنابراین، با هر گام جایگزین، دم و بازدم را انجام دهید. هنگام دویدن می توانید از الگوی تنفسی ۳:۲ پیروی کنید. دم برای ضربات سه پا و بازدم برای دو. شما می توانید الگو را با توجه به سرعت خود تغییر دهید. هنگام دویدن، با بینی و دهان نفس بکشید تا نیاز به اکسیژن برطرف شود.
به چالش کشیدن بدن خوب است اما لازم است که در هنگام تلاش از سرعت خود کم کنید. فشارآوردن بیش از حد به بدن کمکی نمی کند که از مزایای سلامتی بهره مند شوید. هنگامی که در حال دویدن هستید و شاهد تنگی نفس هستید، سرعت خود را تنظیم کنید تا نفس خود را بگیرید. بین جلسات دویدن خود به مدت ۱ یا ۲ دقیقه سرعت خود را کاهش دهید تا تنفس شما به حالت عادی بازگردد. اگر تازه دویدن را شروع کرده اید بیش از حد هیجان زده نشوید و سرعت خود را افزایش دهید. افزایش آهسته و پیوسته شدت، راه درستی برای پیشرفت است.
تغییراتی در سبک زندگی که می توانید برای کمک به جلوگیری از تنگی نفس انجام دهید عبارتند از:
دویدن در یک محیط تحت کنترل آب و هوا مزایای خود را دارد زیرا ممکن است به کاهش علائم شما به دلیل دمای پایین تر، رطوبت کمتر و عدم وجود گرده و آلودگی کمک کند.
میتوانید به منظور بهبود تنگی نفس از بخور گرم کمک بگیرید زیرا، گرما و رطوبت ناشی از بخور آب ترشحات موکوسی ریهها را روان می کند و در نتیجه سبب کاهش تنگی نفس در فرد خواهد شد، یک کاسه را پر از آب داغ کرده سپس چند قطره از روغن نعنا یا اکالیپتوس را به آن بیفزایید و صورت تان را بالای آن نگه دارید و بر روی سرتان حوله بگذارید و با نفسهای عمیق بخار را به داخل ریه تان منتقل کنید.
چند نمونه از فعالیت بدنی که می تواند مفید باشد عبارتند از:
آسم ناشی از ورزش، باریک شدن راه های هوایی در ریه ها است که در اثر ورزش شدید ایجاد می شود.
باعث تنگی نفس، خس خس سینه، سرفه و سایر علائم در حین یا بعد از ورزش می شود.
هنگامی که در حال دویدن هستید و شاهد تنگی نفس هستید، سرعت خود را تنظیم کنید تا نفس خود را بند بیاورید.
بین جلسات دویدن خود به مدت ۱ یا ۲ دقیقه سرعت خود را کاهش دهید تا تنفس شما به حالت عادی بازگردد.
اگر تازه دویدن را شروع کرده اید بیش از حد هیجان زده نشوید و سرعت خود را افزایش دهید.
احساس تنگی نفس در حین دویدن یک علامت شایع و معمولاً خوش خیم است، اما مطمئناً دلایل بسیار جدی برای تنگی نفس وجود دارد مانند آلرژی، گرما و رطوبت، بیماری قلبی، مشکلات تنفسی و سایر مشکلات جدیتر سلامتی.
آسم ناشی از ورزش یا انقباض برونش ناشی از ورزش (EIB)، زمانی اتفاق میافتد که راههای هوایی در طول ورزش کوچکتر شوند.
آسم ناشی از ورزش می تواند نفس کشیدن را برای شما سخت کند. ممکن است علائم آسم مانند سرفه، خس خس سینه و تنگی نفس در حین یا بعد از فعالیت بدنی داشته باشید.
با فعالیت شدید در حین ورزش، مقداری از هموگلوبین اضافی آزاد شده از گلبول های قرمز خون در ریه ها از طریق برونش ها به دهان منتقل می شود.
زمانی که مولکولهای آهن در دهان ما قرار میگیرند، با گیرندههای روی زبان که به آهن حساس هستند، تماس پیدا میکنند.
فعالیتهای هوازی و هم فعالیتهای تقویتکننده عضلات میتوانند برای ریههای شما مفید باشند.
فعالیتهای هوازی مانند پیادهروی، دویدن یا طنابزدن به قلب و ریههای شما تمریناتی را میدهد که برای عملکرد مؤثر به آن نیاز دارند.
منابع: ruersworld , timesofindia , healthline
برچسب:
نویسنده: موزیک دان