1 1 یکی شایع ترین موارد فیزیکی است که می تواند 1 افراد مشکلاتی ایجاد کند. اگر دچار چنین عارضهای هستید، 1 1 برای زانوی پرانتزی میتواند به کمتر شدن مشکلات فیزیکی شما مانند عدم تعادل، کوتاه شدن قد، فشار زیاد به مفاصل و همچنین تناسب اندام و بهتر دیده شدن کمک کند.
پاهای پرانتزی یا کمانی که به آن (Genu varum) هم گفته می شود؛ حالتی است که در آن پاهای شما از ناحیه زانو به سمت بیرون خم می شوند و پاها و مچ پاها با هم تماس دارند. زمانی که پاهایتان در کنار هم قرار دارند (پاهایتان را جفت می کنید)، بین ساق پا و زانو فاصله وجود دارد.
اگر پاهای کمانی دارید، می توانید اقداماتی را انجام دهید تا ورزش را راحت تر کنید. حتی می توانید از ورزش برای کمک به بهبود وضعیت خود استفاده کنید.
جالب است بدانید که یکی از مشهورترین کوهنوردان، اولی اشتک نیز زانوی پرانتزی داشته و با وجود این شرایط توانست به موفقیت های زیادی دست یابد.
اگر به موقع برای درمان پای پرانتزی اقدام نکنید و به آن بی توجهی کنید، ممکن است دچار چنین عوارضی بشوید:
اگر در سنین پایین تر برای درمان پای پرانتزی اقدام کنید، زودتر و راحت تر به نتیجه خواهید رسید.
بسیاری از خانوادهها به اشتباه تصور میکنند که پای پرانتزی کودکشان با گذر زمان اصلاح خواهد شد.
اگر بعد از سه سالگی، هنوز هم این ناهنجاری ادامه پیدا کند، نیاز به اصلاح و انجام تمرینات و 1 ورزشی 1 خواهد داشت.
دقت کنید که این تغییر طوری نیست که بلافاصله بعد از انجام تمرینات به آن دست یابید؛ بلکه این اصلاحات، نیاز به پایبندی به تمرینات و پشتکار شما دارد.

اگر فرزند شما بزرگتر از ۲ سال است، پزشک ممکن است پاهای کودک شما را اندازه بگیرد و راه رفتن او را تماشا کند و ممکن است آزمایش های تصویربرداری مانند اشعه ایکس را برای مشاهده استخوان های پاها و زانوهای کودک شما درخواست کند. نوشتن آزمایش خون برای تعیین اینکه آیا پاهای کمان ناشی از شرایطی مانند راشیتیسم است نیز از جمله مواردی است که به پزشکان در تشخیص کمک می کند.
پزشک ممکن است در شرایطی کودک شما را به یک دکتر متخصص استخوان (متخصص ارتوپدی) ارجاع دهد.
ورزش بخش مهمی از حفظ سلامت کلی شما است. داشتن پاهای کمانی نباید مانعی برای ورزش کردن شما شود. بسیاری از افرادی که پاهای کمانی دارند می توانند بدون درد یا مشکل ورزش کنند.
با مراقبت از زانوها و ورزش صحیح، حتی ممکن است از بروز مشکلات جلوگیری کنید. به عنوان مثال، کشش و تقویت باسن و پاها به حفظ سلامت زانو کمک می کند. ورزش می تواند به شما در مدیریت وزن کمک کند، که می تواند به جلوگیری از مشکلات مفصلی کمک کند. چاقی یک عامل خطر اضافی برای آرتروز زانو است. اگر چاق هستید و پاهای کمانی دارید، خطر شما پنج برابر بیشتر از افراد چاق است که پاهای کمانی ندارند.
افرادی که پاهای کمانی دارند ممکن است نیاز داشته باشند که برخی از جلسات ورزشی خود را بر روی بهبود تعادل و حس عمقی متمرکز کنند، که حرکات بدن شما را حس میکند. این ممکن است عملکرد شما را در فعالیت های روزانه بهبود بخشد و احتمالاً به جلوگیری از سقوط کمک کند.
برخی تحقیقات نشان داده اند که تمرینات اصلاحی می تواند فضای بین زانوهای شما را در زمانی که پاهای کمانی دارید کاهش دهد. بهتر است این تمرینات اصلاحی را به روال روزانه خود اضافه کنید.
اگر پاهای کمانی دارید، همچنان می توانید ورزش کنید. ممکن است بخواهید تمریناتی که تاثیر کمتری دارند انتخاب کنید تا کمتر به مشکلات زانو در آینده منجر می شوند.
مهم است که روی تمریناتی کار کنید تا پاها و زانوهای خود را در یک راستا نگه دارید. فیزیوتراپیست ها به این تمرین عصبی عضلانی می گویند که به بهبود حرکات بدن و ثبات کمک می کند.
نشان داده شده است که تمرینات برای کشش عضلات باسن و ران و تقویت عضلات لگن می تواند به اصلاح پاهای کمان کمک کند و همچنین ممکن است به کاهش خطر آسیب کمک کنند.
انواع لانگز می تواند برای این افراد مفید باشد.
تحقیقات نشان می دهد که در صورت داشتن پاهای کمانی ممکن است اختلالات جزئی در تعادل داشته باشید. بنابراین، ممکن است بخواهید تمرینات تعادلی را به برنامه تمرینی خود اضافه کنید. برخی از ایده های خوب ممکن است شامل موارد زیر باشد:
قبل از شروع هر برنامه ورزشی، با پزشک و فیزیوتراپیست خود مشورت کنید تا مطمئن شوید تمرینات شما بی خطر هستند.
ورزش هایی که تاثیر کمتری دارند یا بدون تاثیر هستند، سلامت زانو شما را بهتر حفظ می کنند. آنها می توانند مقدار نیرو را از طریق مفاصل زانو محدود کنند و از مشکلات ساییدگی و پارگی جلوگیری کنند.
بطور مثال اگر درد ساق پا دارید، ممکن است بخواهید ورزشهای بدون ضربه را برای انجام دادن پیدا کنید. می توانید دوچرخه سواری یا شنا را به عنوان یک ورزش جایگزین امتحان کنید. تمرینات تعادل و انعطاف پذیری مانند یوگا، تای چی و پیلاتس نیز می توانند مفید باشند.
افرادی که زانوی پرانتزی دارند ممکن است بیشتر از اشخاص دیگر آسیب پذیر باشند به همین خاطر بهتر است توجه بیشتری بر روی تمرینات ورزشی خود نشان دهند.
پاهای کمانی (genu varum) برای کودکان زیر ۲ سال طبیعی است، اما چیزی که معمولاً در سن ۳ یا ۴ سالگی برطرف می شود. برخی از کودکان به دلیل شرایطی مانند بیماری بلانت یا راشیتیسم دچار پاهای کمانی دائمی می شوند، در حالی که در بزرگسالان می تواند به دلیل آرتروز شدید زانو دچار پاهای کمانی شوند. (به خصوص اگر چاق هستید).
بله، می تواند کمک کند.
مطالعات نشان داده اند که کشش عضلات ران اگر به طور مداوم انجام شود می تواند باعث بهبود پاهای کمان شود. که شامل کشش عضلات همسترینگ، کشاله ران و عضله گلوتئال عمیق است که به آزاد شدن تنش در نقطه اتصال رباط ها به استخوان ها کمک می کند.
فعالیت های کم ضربه که کمترین فشار را بر روی زانوها، باسن و مچ پا وارد می کند برای افرادی که پاهای کمانی دارند ایده آل است.
این ورزش ها شامل دوچرخه سواری، شنا، قایقرانی، یوگا، پیلاتس، رولربلینگ، تای چی است.
در حالی که فواید ورزش همواره بر خطرات آن بیشتر است، افرادی که پاهای کمانی دارند، در صورت انجام فعالیتهای با ضربه زیاد که فشار بیش از حد بر روی زانوها (و همچنین باسن و مچ پا) وارد میکند، در معرض خطر آسیب بیشتر مفاصل و رباطها قرار دارند.
هیچ قانون سخت و سریعی وجود ندارد، اما ورزش هایی که شامل دویدن زیاد و یا پریدن همراه با تغییر جهت ناگهانی هستند باید با احتیاط انجام شوند.
این ورزش ها شامل تنیس، فوتبال، والیبال، بسکتبال و دویدن در مسافت های طولانی است.
منابع: vinmec , clevelandclinic
برچسب:
نویسنده: موزیک دان