اگر به دنبال 1ی هستید که ترکیبی از کار گروهی و استراتژی راگبی و هاکی و همچنین 1 تقویت کننده شنا باشد، 1 با ورزش 1 می توانید برای شما مفید واقع شود؛ بنابراین به دنیای واترپلو خوش آمدید!
واترپلو یک ورزش تیمی رقابتی است که در آب بین دو تیم هفت نفره بازی می شود. هر تیم از شش بازیکن و یک دروازه بان تشکیل شده است و در محوطهای درون استخر به ابعاد ۳۰در ۲۰ متر بازی می کنند. بازیکنان باید با شنا کردن حرکت کنند. این بازی در ۴ زمان ۸ دقیقهای «برای بانوان ۶ دقیقه ای» برگزار می شود. برنده تیمی است که در این ۴ زمان توپهای بیشتری را وارد دروازه ی حریف کند.
واترپلو در دهه ۱۸۷۰ در بریتانیا اختراع شد و نخستین قواعد آن در اسکاتلند و انگلیس ایجاد شد، اولین بازی بینالمللی بین تیمهای ملی این دو کشور در سال ۱۸۹۰ در لندن برگزار و با پیروزی اسکاتلند به پایان رسید. ترجمه تحتاللفظی واترپلو به معنای«چوگان آبی » است. این رشته نخستین ورزش گروهی بود که در سال ۱۹۰۰ وارد المپیک شد که با قهرمانی بریتانیا همراه بود. حاکمیت انگلیسیها بر این رشته بعدها از میان رفت و کشورهایی چون مجارستان، اسکاتلند و کشورها اروپای شرقی به قدرتهای اول این رشته بدل شدند. ورود واترپلوی زنان به بازیهای المپیک در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی صورت گرفت. اداره این ورزش در سطح بینالمللی بر عهده فدراسیون بینالمللی شنا با نام اختصاری «فینا» است. طول استخر واترپلو در مسابقات بینالمللی ۳۰ و عرض آن ۲۰ متر است. دروازهها ۳ متر عرض دارند و ۹۰ سانتی متر از سطح آب ارتفاع دارند. وزن توپ هم ۴۰۰ تا ۴۵۰ گرم است. در مسابقات زنان از استخر کوچکتری به طول ۲۵ و عرض ۱۷ متر استفاده میشود.
هدف واترپلو کار تیمی با هدف قرار دادن توپ در تور تیم حریف است که به گلزنی معروف است. مانند بسیاری از ورزش های گروهی، هدف بازی، زدن گل های بیشتر نسبت به تیم مقابل است که در نتیجه به برنده شدن منجر می شود. دیدن بازی هایی با امتیاز بالا غیرعادی نیست و هر تیم بیش از ۲۰ گل به ثمر رسانده است.
هر تیم متشکل از هفت بازیکن در استخر در هر زمان است که از شش بازیکن بیرون زمین و یک دروازه بان تشکیل شده است. برخلاف سایر بازیهای تیمی مانند فوتبال یا هاکی که در آن بازیکنان موقعیتهای بسیار خاصی برای حفظ کردن دارند، واترپلویستها طبق نیاز بازی از موقعیتی به موقعیت دیگر حرکت میکنند. موقعیت ها یا تهاجمی یا دفاعی هستند، با موقعیت های تهاجمی شامل یک مهاجم مرکزی، دو بال که در کناره های استخر بازی می کنند و یک نقطه که در اطراف خط ۵ متر قرار دارد. از نظر موقعیتهای دفاعی، تنها چیزی که در سنگ قرار می گیرد “سوراخ D” است که وظیفه آن ربودن توپ و دفاع از دروازه بان و دروازه است. بازیکنان بدون نقش تعیین شده به عنوان بازیکنان مفید شناخته می شوند و شبیه خط هافبک فوتبال هستند و در حمله و دفاع به کمک می آیند.
برای بازی واترپلو تجهیزات زیادی لازم نیست. یک تور و یک توپ لازم است و بازیکنان بسته به جنسیت از مایو ساده و همچنین در صورت لزوم کلاه و عینک شنا استفاده میکنند.
در واترپلو زمانی گل به ثمر می رسد که توپ به طور کامل از تیرک دروازه ها و از زیر تیر افقی عبور کند. یک تیم ممکن است فقط تا ۳۰ ثانیه توپ را بدون شوت برای گل در اختیار داشته باشد، اما اگر شوت زده شود و توپ ریباند شود، ساعت ضربه مجددا تنظیم می شود و ۳۰ ثانیه دوباره شروع می شود.
اندازه زمین ( بیـن المللی): طول ۳۰ متر و عرض ۲۰ متر و عمق آب ۲ متر ( ۴ پا ) و نباید از ۱.۸۰ متر کمتر باشد در مسابقات داخلی سعی بر این است که شرایط فوق رعایت شود و برای بانـوان ۱۷×۲۵ متر می باشد.
اندازه دروازه : طول آن ۳ متر و ارتفاع ۹۰ سانتی متر و عمق ۳۰ سانتی متر و جنس آن از چوب یا فلـز و یا پلاستیک و رنگ آن سفید می باشد.
توپ واترپلو: ۴۰۰ تا ۴۵۰ گرم و رنگ زرد می باشد. این نوع توپ از سه قسمت اصلی، بلیدر، نخ پیچ و رویه توپ تشکیل شده است و در دو سایز ویژه مردان و زنان تولید می شود.
محیط توپ واترپلو : بین ۶۷ تا ۷۱ سانتی متر و جنس رویه آن از چرم یا پلاستیک باشد.
شروع بازی :توسط حلقه ای توپ در وسط آب قرار می گیرد و یا توسط داور انداخته می شود.
تعداد تعویض :آزاد

بازیکنان باید از آمادگی هوازی بسیار بالایی برخوردار باشند، آنها باید شناگران قوی باشند، قادر به انجام فعالیتهای کوتاه سریع و قادر به تکرار این فعالیتهای با شدت بالا با حداقل استراحت باشند. بازیکنان نیز عموماً قد بلندی دارند و دستشان بلند است. در این ورزش باید کنترل شانه ها، پشت، باسن و زانوهای خود را به طور همزمان داشته باشید.
ضربه مغزی و آسیب های صورت آسیب های حاد معمولی در بین بازیکنان واترپلو است. اینها زمانی رخ می دهند که سر با بازو یا توپ برخورد می کند. هنگامی که بازیکنان دفاعی سعی می کنند جلوی حمله را بگیرند، شانه نیز ممکن است آسیب ببیند. کوفتگی عضلانی ناشی از ضربات یا کشیده شدن عضلات نیز رخ می دهد. زانو درد نیز غیر معمول نیست. به دلیل ماهیت این ورزش، بسیاری از بازیکنان نیز مستعد آسیب ناشی از استفاده بیش از حد هستند که می تواند باعث مشکلات طولانی مدت در زانوها، شانه ها و کمر شود.
واترپلو ورزش عالی است زیرا همانطور که به شما اجازه می دهد تا بر روی کل بدن خود (بالاتنه، میان تنه و پایین تنه) کار کنید، به مفاصلتان هم آسیب و فشار وارد نمی کند.
واترپلو ترکیبی از شنا، کشتی، بسکتبال، فوتبال و بیسبال است.
به سه مهارت اساسی اساسی نیاز دارد: شنا، پا گذاشتن و پاس دادن (مهارت توپ).
کسانی که واترپلو بازی می کنند می توانند بین ۴۰۰ تا ۸۰۰ کالری در ساعت بسوزانند، به این معنی که یک بازی یک روز در میان فقط بعد از یک هفته یک پوند از وزن شما را کاهش می دهد.
ضربه مغزی و آسیب های صورت از آسیب های حاد معمولی در بین بازیکنان واترپلو هستند. اینها زمانی رخ می دهند که سر با بازو یا توپ برخورد می کند. هنگامی که بازیکنان دفاعی سعی می کنند جلوی حمله را بگیرند، شانه نیز ممکن است آسیب ببیند. کوفتگی عضلانی ناشی از ضربات یا کشیده شدن عضلات نیز رخ می دهد.
برچسب:
نویسنده: موزیک دان