روبرو شدن با ایرانیها در خیابانهای آلمان، اتفاق عجیبی نیست؛ با این وجود، شناخت مایی که هنوز هم 1ها را با همان شنیدههای قدیمیمان تصور میکنیم، همیشه درست و دقیق نیست. داستان 1 هر کشور را نباید فقط به تصورات و شنیدهها خلاصه کرد. هر کشور برای خود تاریخچه و داستان خاص خودش را دارد که بخشی از آن همان فرهنگ 1، سنتهای غذایی و 1'>غذاهای 1 آن کشور است و البته آلمان هم از این قاعده استثنا نیست و فرهنگ غذایی آلمان و غذاهای آلمانی هم پر از ناگفتهها و ناشنیدههاست.
اگر در مورد فرهنگ غذایی آلمان جستجو کنید، احتمالا بیشتر غذاهای آلمانی را محدود به سیب زمینی، کلم ترش و انواع سوسیس آلمانی محدود میبینید اما واقعیت این است که تنوع غذای آلمانی کمتر از دیگر کشورها نیست و از سنتهای آشپزی لهستانی، ترکی، یهودی و غیره الهام گرفته است.
از طرف دیگر فرهنگ غذایی آلمان با طبیعت منطقهای آن در هر ایالت مرتبط است و این تنوع طبیعی باعث شده غذاهای آلمانی تنوع بسیار بالایی داشته باشند.
برای اینکه دیدی بهتر به گنجینه آشپزی آلمان، فرهنگ غذای آلمان و سنتهایش داشته باشید. در ادامه راهنمایی از عادات و آداب غذاهای آلمانی را گردآوری کردهایم؛ با ما همراه باشید.

در دوران ماقبل تاریخ، غذاهای آلمانی احتمالا غذاهایی ساده و معمولی بودهاند چون برخلاف کشورهای مدیترانهای، زمان برداشت گندم و جو در این کشور بسیار محدود بوده است بنابراین آنها مجبور بودند از غلات بیشتر برای دامهایشان استفاده کنند و از طرف دیگر از گوسفند، گاو و بز بیشتر برای تهیه شیر، کره و پنیر و گاهی اوقات فرآوردههای گوشتی که آن هم اغلب در جشنها سرو میشد، استفاده میکردند.
اولین ادویهها در آشپزی آلمانی شامل جعفری، کرفس و شوید بودند که امروزه هم مورد استفاده قرار میگیرند. رومیها کشت درختان میوه و انگور را به کشور آلمان آوردند. با پیچیدهتر شدن روشهای کشاورزی، جو و چاودار هم اضافه شدند. مناطق اطراف کلن به دلیل موقعیت خاصش به عنوان یک شهر تجاری، به ویژه از نظر ادویهها و غذاهای معطر غنی بود.
آلمان از آن دسته کشورهایی است که غیر از تاثیر از کشورهای همسایه، در مقایسه با سایر کشورهای اروپای غربی کمتر از باقی جاهای دنیا در مقوله فرهنگ غذایی تحت تاثیر قرار گرفته است.
اولین موج خارجیهایی که به طور خاص برای فروش غذاهای خاص خود به آلمان آمدند بستنیسازان شمال ایتالیا بودند که در اواخر دهه ۱۹۲۰ به تعداد قابلتوجهی وارد این کشور شدند.
با تماسهای پس از جنگ جهانی دوم با نیروهای اشغالگر متفقین و به ویژه با هجوم بیشتر کارگران خارجی که در نیمه دوم دهه ۱۹۵۰ آغاز شد، بسیاری از غذاهای خارجی مثل غذاهای ایتالیایی به برنامه غذاهای آلمان بعد از جنگ راه یافتند. طوری که در سال ۲۰۰۸، حدود نه هزار پیتزا فروشی و هفت هزار رستوران ایتالیایی در آلمان وجود داشت و پیتزا، فست فود مورد علاقه آلمانیها شد.
مهاجران ترک هم غذاهای ترکی به ویژه دونر کباب را به آلمان معرفی کردند، در نوامبر ۲۰۱۷، تخمین زده شد که ۱۵۰۰ دونر فروشی در برلین و در حدود ۱۶۰۰۰ در کل آلمان وجود دارد.
رستورانها و بارهای عربی (بیشتر سوری، لبنانی یا مراکشی)، چینی، بالکانی، ژاپنی (بهویژه با سوشی) و غذاهای یونانی (با ژیروس یونانی) هم در آلمان روایج یافتند.
غذاهای هندی (به ویژه غذاهای کاری)، غذاهای ویتنامی، تایلندی و سایر غذاهای آسیایی از اوایل دهه ۲۰۰۰ به سرعت در آلمان افزایش و محبوبیت یافتند. تا اواخر دهه ۱۹۹۰، بسیاری از رستورانهای گرانتر برای دههها غذاهایی با الهام از فرانسویها سرو میکردند.
قبل از سال ۱۹۹۰، غذاهای آلمان شرقی تحت تاثیر غذاهای کشورهای دیگر در بلوک کمونیستی سابق قرار گرفت. آلمانیهای آلمان شرقی در تعطیلاتشان به این کشورها سفر میکردند و سربازانی که از این کشورها به آلمان شرقی میآمدند هم غذاهای خود را با خود میآوردند. یک غذای معمولی که از این طریق به آشپزخانه آلمان شرقی آمد، سولجانکای روسی است.

آشپزی آلمانی به بیمزه بودن بودن شهرت دارد. این فرضیه ممکن است در مورد قبایل اولیه ژرمن که بیشتر جو، گندم، محصولات لبنی و گوشتهای مختلف میخوردند، صدق کند اما آلمان امروزی فرهنگ غذایی متنوعی دارد.
بله! با گذشت زمان، رژیم غذایی آلمانیها متنوعتر شد و آلمانیها مواد بیشتری به ترکیبات غذایی خود اضافه کردند.
غلاتی هم مانند چاودار بعدها و به احتمال زیاد توسط رومیان به فرهنگ غذایی آلمان اضافه شدند. این روزها، چاودار هم بسیار محبوب است و مردم بیشتر از آن برای تهیه انواع نان آلمانی استفاده میکنند.
اما از طرف دیگر مثل خیلی از کشورها از جمله فرهنگ غذایی چینی که منطقهای است، غذاهای آلمان را هم میتوان به مناطقش تقسیمبندی کرد. در این میان سه منطقه باواریا (جنوب آلمان) یا تورینگن (آلمان مرکزی) و غذاهای نیدرزاکسون مهترین هستند.
در حالی که غذاهای مدرن آلمانی سبکتر و متنوعتر هستند اما همچنان به سنت غنی این کشور در استفاده از غذاهای فصلی مانند Grünkohl (یک غذای کلم پیچ) در زمستان و Rote Grütze (سس توت قرمز) در تابستان بازمیگردد.
روته گروته یکی از دسرهای شیرین و خوشمزه تابستانی آلمانی است که طرفداران بسیاری از آلمانیهای قدیمی گرفته تا آلمانیهای مدرن دارد.
آلمان فقط به تنوع غذایی خاصش محدود نیست یکی از ویژگیهای اصلی فرهنگ غذایی آلمان این است که این کشور در خط مقدم جنبش مواد غذایی زیستی ارگانیک (Biobewegung) قرار دارد.
این جنبش در دهه ۱۹۸۰ توسط کسانی که نگران حفظ محیط زیست و زندگی پایدارتر بودند به جهان معرفی شد. در آن زمان فعالان این حوزه به فکر ایجاد روشی متفاوت برای رشد محصول بدون استفاده از حشرهکشها یا سایر مواد شیمیایی مضر افتادند.
جنبش غذای ارگانیک از جنبش دیگری که به سلامت و تناسب اندام توجه دارد به نام اصلاح زندگی (Lebensreform) شکل گرفته است. این روزها،Bio-Label تقریبا در همه جای آلمان وجود دارد و حتی سوپرمارکتها یا فروشگاههای ویژه (Reformhäuser) وجود دارند که فقط محصولات ارگانیک را میفروشند. با این حال، در سمت دیگر طیف، آلمان هنوز هم یکی از کشورهای پر مصرف محصولات غذایی منجمد و فوری است.

مردم آلمان به داشتن رژیم غذایی نسبتا ملایم و ناسالم شهرت دارد. با این حال آمارها چیز دیگری را نشان میدهد. طبق آمار یورواستات، این کشور در واقع در پایینترین نقطه طیف چاقی قرار دارد. علاوه بر این، برخلاف آنچه شما انتظار دارید، آلمانیها به شدت مراقب سلامتی و ورزش به ویژه فوتبال، دویدن و دوچرخهسواری هستند.
آنها همچنین عمیقا به کیفیت و منشا غذای خود اهمیت میدهند. طوری که غذاهای ارگانیک مانند محصولات لبنی، میوهها و سبزیجات بسیاری از کشورها هم از آلمان تامین میشود.
آلمانیها معمولا صبحانه یا Frühstück (که در لغت به معنای قطعه اولیه است) را حدود ساعت ۰۷:۳۰ میخورند. با این حال، در برخی از ایالتها، از جمله هامبورگ و برمن، مردم تقریبا در ساعت ۰۸:۰۰ از خوردن اولین لقمه خود لذت میبرند. یک صبحانه معمولی آلمانی شامل Brötchen یا نانهایی است که با غذاهای مختلف مانند پنیر، ژامبون یا مربا سرو میشود.
گاهی اوقات، آلمانیهایی که به سلامت بیشتر اهمیت میدهند، از سبزیجات مختلف در صبحانه خود استفاده میکنند. برخی هم دوست دارند برای اولین وعده غذایی خود غلات را با شیر بخورند. قهوه هم محبوبترین نوشیدنی صبحانه آلمانی است.
نهار در آلمان معمولا یک وعده غذایی گرم است که شامل نوعی گوشت میشود که با سیب زمینی و سبزیجات سرو میشود. اما برخی از غذاهای منطقهای مانند اشپتزله (Spätzle) که نوعی پاستا یا نودل است و Knödel (کوفته سیبزمینی) هم به عنوان ساید غذا استفاده میشود.
از آنجایی که آلمانیها زودتر از باقی مردم دنیا از خواب بیدار میشوند، دوست دارند ناهار خود را بین ساعت ۱۲:۰۰ تا ۱۳:۰۰ صرف کنند. بسیاری از کودکان و بزرگسالان هم همراه ناهارشان از یک دسر کوچک مانند یک کاسه ماست با مربا در انتهای غذا لذت میبرند.
نان آنقدر در فرهنگ غذایی آلمان مهم است که آلمانیها حتی شام خود را Abendbrot که در لغت به معنای «نان عصر» است، مینامند.
برخلاف برخی دیگر از کشورهای اروپایی، مردم آلمان معمولا شامشان را سرد میخورند و معمولا هم شام آنها شامل تکههای نان با ژامبون، پنیر یا سبزیجات است.
به نوعی میتوان گفت شام در آلمان تکرار صبحانه است. به طور کلی آلمانیها خوردن بیش از یک وعده غذای گرم در روز را کمی لوکس میدانند.
اگرچه هنوز هم اکثر مردم عصرانهشان را بین ساعت ۱۸:۰۰ تا ۲۰:۰۰ میخورند اما این روزها بسیاری از آلمانیها ترجیح میدهند بعد از بازگشت از محل کار، یک غذای گرم مثل شنیتسل، براتوورست با کلم ترش یا یکی دیگر از غذاهای محبوب آلمانی بخورند. در نتیجه این روزها شام کمکم به وعده غذایی اصلی این کشور تبدیل میشود.
آلمانیها تمایل به خوردن سه وعده غذایی در روز دارند اما گاهی اوقات برای Kaffeezeit که در لغت به معنای «وقت قهوه» است، استثنا قائل میشوند. آنها معمولا این کار را در ساعت ۱۵:۰۰ انجام میدهند، با این حال، بسیاری از مردم شمال آلمان حدود ساعت ۱۱:۰۰ چای همراه با میان وعده میخورند که در گویش منطقهای به آن Elführtje مینامند.
در مقابل، باواریاییها و سوابیهای آلمان در طول روز یک یک میانوعده به نام Brotzeit دارند که مظهر Gemütlicheit باواریاییها یا دنج است و معمولا در حدود ساعت ۱۵:۰۰ با دوستان خورده میشود. این وعده معمولا شامل انواع نان (ترجیحا نان چاودار با دانه زیره) و چوب شور با گوشت، پنیر، سالاد و سبزیجات است.
در باواریا همچنین مردم یک میانوعده به نان وسپر دارند که برگرفته از سنت کاتولیک این ایالت است و به نماز ماقبل آخر یا آشفتگی قبل از شب اشاره دارد.

غذاهای آلمانی دارای طیف گستردهای از مواد اولیه تازه، فصلی و منطقهای است. زمانی که صحبت از انواع غذاها و روشهای پختوپز مورد استفاده در سراسر کشور میشود، منطقهای بودن نقش بسیار زیادی دارد. جالب اینجاست که آلمان همچنین دارای مواد اولیه، سبزیجات و گیاهانی است که عملا در جاهای دیگری ناشناخته هستند.
انواع مختلف گوشت مورد استفاده در فرهنگ غذایی آلمان
آلمانیها به عنوان مصرفکنندگان بزرگ گوشت در دنیا شناخته میشوند. گوشت خوک و پس از آن گوشت مرغ و گوشت گاو محبوبترین گوشتها در این کشور است.
مردم علاوه بر خوردن گوشت سرخ شده، پخته یا آب پز، از آن به شکل ژامبون، پاته و سوسیس هم لذت میبرند. برخی دیگر از محصولات گوشتی محبوب در آلمان شامل:
انواع ماهی مورد استفاده در رژیم غذایی آلمان
ماهی یکی دیگر از غذاهای اصلی آلمان است. رایجترین گونهها عبارتند از ماهی کاد، (Kabeljau یا Dorsch)، Hailbutt (هالیبوت)، Lachs (ماهی قزل آلا) و شاه ماهی.
در حالی که ماهیهای آب شور در شمال آلمان محبوب هستند، مردم جنوب به طور کلی ماهیهای آب شیرین مانند Forelle (قزل آلا) را ترجیح میدهند. Karpfen (کپور) هم دیگر انتخاب محبوب مردم آلمان است.
برخی از رایجترین غذاهایی که با ماهی در آلمان تهیه میشوند عبارتند از:

انواع سبزیجات رژیم غذایی آلمان
در حالی که غذاهای آلمانی معمولا گوشتی هستند اما همراه و در ترکیب با سبزیجات فصلی و منطقهای سرو میشوند به عنوان مثال مارچوبه، انواع مختلف کلم و سایر سبزیجات ریشهای و غدهای مانند هویج، شلغم و تربچه در یک وعده غذایی آلمانی در مرکز میز غذا قرار میگیرند.
بنابراین، بازارهای کشاورزان در سراسر کشور آلمان بسیار محبوب هستند و اغلب محصولات تازه تولید شده خانگی یا ارگانیک را به فروش میرسانند. آلمانیها عاشق خیار و گوجه فرنگی هستند.
برخی از سبزیجات و غذاهای محبوب دیگر آشپزخانههای سراسر آلمان:
انواع میوههای مورد استفاده در کشور آلمان
به طور کلی، آلمانیها عاشق میوه هستند، به خصوص میوههای تولید محلی مانند توت فرنگی و سایر انواع توتها. توت فرنگی در ژله (بسته به منطقه، گوترسپایز یا واکل پودینگ)، مربا (Konfiture یا Marmelade) و کیک استفاده میشود.
سایر انواع توتها هم در شیرینیها، ژلهها و آب میوهها استفاده میشوند. اینها شامل تمشک (Himbeeren)، شاه توت (Brombeeren)، زغال اخته (به آلمانی زغال اخته اروپایی یا Heidelbeeren هم نامیده میشود)، مویز قرمز و سیاه (rote Johaisbeeren و schwarze Johaisbeeren) است.
برخی از غذاها و نوشیدنیهای محبوب آلمانی که از میوههای مختلف تهیه میشوند:

نان یکی از پایههای اصلی غذاهای آلمانی است و این کشور تولیدکننده پیشرو در انواع نان است. در واقع حدود ۳۰۰ نوع نان مختلف در آلمان وجود دارد که شامل Roggenbrot (نان چاودار) در شمال و Dinkel-und-Weizenbrot، گندم و نان اسپلد است که اغلب با Kümmel یا دانه زیره سیاه تهیه میشود. گرابرو نوع دیگری از نان خاکستری و مخلوط است که با آرد گندم و چاودار تهیه میشود.
برخی از محبوبترین میان وعدههای مبتنی بر کربوهیدرات در آلمان:

در حالی که آلمان به عنوان کشور پنیر در نظر گرفته نمیشود اما طیف گسترده محصولات لبنی آن کاملا چشمگیر است. در ادامه به برخی از انواع پنیر یا محصولات لبنی آلمانی اشاره میکنیم:
در ادامه برخی از رایجترین گیاهان و ادویههایی که احتمالا در آشپزخانههای آلمانی با آنها برخورد میکنید، آورده شده است:
شوید، آویشن، رزماری، کومل یا زیره سیاه و دانه خردل به همراه Wacholderbeeren توت درخت عرعر ادویههای معروف آلمان هستند.
از بین همه جزئیاتی که از غذاهای منطقهای و ملی آلمان گفتیم باید این را خاطر نشان کنیم که بخش مهم و اصلی فرهنگ غذای آلمانی در غذاهایی مثل کاری و سوسیس (Currywurst)، سوسیس، پرتزل و دروازه جنگل سیاه (Schwarzwälder kirschtorte) نهفته است.
برچسب:
نویسنده: موزیک دان