آتش کوه یکی از قلل محبوب منطقه البرز مرکزی است که در ناحیه لواسانات قرار دارد و به این جهت همواره به عنوان یک مقصد خوب کوهنوردی یکروزه در تهران و لواسان شناخته می شود. در این مقاله به توضیحات بیشتری درباره این کوه، موقعیت قرارگیری، دسترسی و مسیر 1 آن می پردازیم.
آتش کوه از قلل البرز مرکزی به شمار می رود. این قله در ناحیه لواسانات و روستای افجه واقع شده است. آتش کوه از قلل منطقه گرچال یا گیاه چال محسوب می گردد. این ناحیه همچنین به عنوان دشت هویج نیز مشهور است که یکی از مقاصد محبوب طبیعت گردی می باشد. منطقه گرچال دارای چند قله دیگر نیز هست که از بین آنها می توان به ساکا، ریزان و پرسون اشاره کرد.
قله آتش کوه در محل تلاقی رشته کوه واقع شده است که از یک سو به قله ساکا، از سمت شرق به قله ریزان و از سمت شمال با یک گردنه بزرگ به مهرچال متصل می گردد. ارتباط آتش کوه با قله ساکا و همچنین ریزان از طریق یالهای سنگی و سپس گردنه هایی در پایینترین نقطه میسر است. شکل خط الراسی که ریزان را به ساکا متصل می کند به شکل یک نعل است که نوک این نعل قله آتش کوه قرار دارد.
نمای قله بسیار زیباست و از سمت شرق آن قله دماوند و دشت لار و سد آن جلوه می کند و از سمت جنوب قله ساکا، دریاچه لتیان و روستای افجه و لواسان دیده می شود. از سمت شمال قلل مهرچال و پیرزن کلوم جلوه ویژه ای دارد. از سمت غرب هم قلل شمالی شهر تهران و دشت های مجاور منطقه لواسانات دیده می شود.
در منابع مختلف به ارتفاع ۳۷۱۳ تا ۳۸۵۰ متر اشاره شده است که با توجه به مدارک ۳۷۵۰ متر به واقعیت نزدیک تر می باشد.
به طور کلی می توان گفت که قله آتش کوه دارای ۳ مسیر صعود می باشد:
برای صعود به آتش کوه از مسیر جنوبی باید ابتدا از طریق گردنه قوچک خودتان را به لواسانات برسانید و سپس تا انتهای لواسان ادامه دهید. در انتهای لواسان جاده باریک در سمت چپ واقع شده است که شما را به روستای افجه خواهد رساند. پس از چند کیلومتر حرکت به روستا می رسید و با عبور از پل آهنی روستا باید به سمت برگ جهان ادامه دهید. پس از طی چند صد متر از این پل آهنی یک پیچ بزرگ در جاده وجود دارد که راه شما در این ناحیه جدا خواهد شد. با عبور از بین منازل ویلایی به منطقه معدن می رسید که که در کنار یک رودخانه واقع شده است و معمولا ابتدای مسیر پیاده روی به سمت دشت هویج به شمار می رود.
در این منطقه بایست با عبور از رودخانه در جاده خاکی قرار گیرید و با طی چند کیلومتر در جاده خاکی از بین باغات به دشت هویج خواهید رسید.
با عبور از دشت هویج به سمت شمال در دامنه گردنه ساکا و آتش کوه به دشت گردو میرسید. در این دشت چند کلبه کوچک وجود دارد. مسیر پاکوب شما در سمت راست از طریق دامنه های پای گردنه به سمت بالا ادامه پیدا می کند. در این قسمت شیب مسیر قدری افزایش خواهد یافت. با صعود به گردنه مسیر شما به سمت شمال و قله آتش کوه ادامه پیدا می کند.
این قسمت از مسیر دارای تیغه های سنگی است که در تابستان از زیر عبور می شود اما در زمستان و ابتدای بهار لازم است از روی تیغه ها عبور کنید که نیاز به مهارت در دست به سنگ خواهد داشت.
با پایان یافتن تیغه های سنگی با حرکت به سمت راست بر روی یال منتهی به قله قرار می گیرید و پس از چند صد متر به قله خواهید رسید.

مسیر فرود از آتش کوه می تواند از مسیر صعود آن متفاوت باشد. یک مسیر فرود که در تابستان کاربرد دارد به سمت دره است که دارای دو شن اسکی می باشد. یکی از این شن اسکی ها در ابتدای مسیر دره و دیگری پایین آبشار سوستون قرار دارد.
برای صعود به آتش کوه از طریق سیاه لت یا یابوچال باید خودتان را به دشت گردو برسانید. سپس از عبور از کنار آبشار سوستون در مسیر پاکوب رو به بالا قرار گیرید. در اینجا قله ریزان در سمت راست شما قرار دارد.

همانطور که پیشتر گفتیم برای صعود به قله آتش کوه از این مسیر بایست ابتدا به قله مهرچال صعود نمایید. مهرچال به ارتفاع ۳۹۱۲ متر از سمت شمال با یک خطالرأس نعلی شکل به قله پیرزن کلون و از سمت شرق به قلل آتشکوه و ریزان متصل میباشد. جناح شمال شرقی قله دشت لار است و دامنههای جنوبی آن به دشت راحت آباد و کُندبالا منتهی میشود. برای صعود به مهرچال می توانید از طریق روستای گرمابدر به قله پیرزن کلون صعود کرده و سپس از طریق خط الراس راهی مهرچال و از آنجا راهی آتش کوه شوید.
مسیر دیگر برای صعود به مهرچال نیز از طریق روستای امامه بالا و دشت مهرچال است که راه تابستانی این قله به حساب می آید.
یک روش دیگر صعود این دو قله در یک برنامه هم این است که ابتدا راهی قله آتش کوه شده و سپس از آنجا قله مهرچال را صعود نمایید.
صعود زمستانی به آتش کوه در صورت وجود برف سنگین می تواند در چند قسمت چالش برانگیز باشد. اولین قسمت خطرناک در صعود زمستانی رسیدن به گردنه آتش کوه ساکا است. دامنه های منتهی به این گردنه در معرض بهمن قرار دارند و لازم است به این موضوع توجه شود. برای رسیدن به گردنه در زمستان معمولا از یک یال سنگی نرسیده به دشت گردو به سمت بالا حرکت می کنند اما در نهایت برای رسیدن به گردنه بایست یک دهلیز بزرگ را به سمت بالا برید.
پس از رسیدن به گردنه نیز لازم است کوهنوردان از روی تیغه ها به سمت قله حرکت کنند که دست به سنگ جدی به دنبال دارد و نیازمند دقت و مهارت در این زمینه و همچنین تجهیزات کوهنوردی مناسب مانند کفش کوهنوردی سنگین، گتر، کرامپون و کلنگ، لایه بندی کامل لباس کوهنوردی می باشد.

قله آتش کوه در تابستان تقریبا ۱۰% آسانتر از توچال می باشد اما صعود زمستانی این کوه بسته به شرایط برف ۱۰ تا ۲۰% از توچال سنگین تر است.
از مهمترین قلل در منطقه آتش کوه می توان به ریزان، ساکا، پرسون و مهرچال اشاره کرد.
برچسب:
نویسنده: موزیک دان