اگر زمان زیادی را صرف تمرکز بر روی بدن خود می کنید و این افکار، دخالت و تاثیر زیادی در زندگی روزمره تان دارد؛ باید بدانید که یک جای کار می لنگد. همه ما روزهایی داریم که نسبت به جنبه خاصی از ظاهر خود احساس ناامنی می کنیم یا فکر می کنیم ما بهترین نیستیم، اما اگر می بینید که وقت زیادی را صرف وسواس، پنهان کردن، یا اصلاح نقصی می کنید، ممکن است به 1 1 بدن مبتلا باشید. حال می خواهیم بدانیم اختلال بد شکلی بدنی 1؟
اختلال بدشکلی بدن (Body Dysmorphic Disorder) یک وضعیت سلامت روانی است که باعث می شود ظاهر فیزیکی خود را ناعادلانه ببینید. افکار و احساسات مربوط به ظاهر شما می تواند شما را درگیر کند و بر افکار و اعمال شما تأثیر بگذارد. در نهایت، BDD می تواند بر کیفیت زندگی شما و احساس شما نسبت به خودتان تأثیر منفی بگذارد.
طبق DSM-5، شایع ترین سن شروع ۱۲ تا ۱۳ سالگی و میانگین سن شروع ۱۵ سالگی است. علائم معمولاً به تدریج ظاهر می شوند و در کودکان، نوجوانان و بزرگسالان مشابه هستند. لازم به ذکر است که شیوع این بیماری در بین زنان ۲.۵ درصد و در مردان ۲.۲ درصد است.
کارشناسان تخمین می زنند که BDD به طور کلی حدود 2.4٪ از بزرگسالان را در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می دهد. این بیماری در حدود 2.5 درصد از زنان اختصاص داده شده است و حدود 2.2 درصد از مردان را مبتلا می کند. در در بعضی از کشور ها ، بین 1.7٪ تا 2.9٪ از مردم مبتلا می شوند.
شما می توانید نسبت به هر قسمتی از بدن خود وسواس پیدا کنید. شایع ترین نواحی صورت، مو، پوست، سینه و شکم شما هستند. علائم این اختلال عبارتند از:
یک متخصص سلامت روان BDD را بر اساس علائم شما و میزان تأثیر آنها بر زندگی شما تشخیص می دهد.
اختلالات روانی دیگری نیز وجود دارد که در افراد مبتلا به اختلال بدشکلی بدن شایع است که شامل اختلال وسواس فکری اجباری، اضطراب اجتماعی، افسردگی و اختلالات خوردن هستند.

درمان این اختلال ممکن است شامل صحبت درمانی یا دارو باشد. بهترین درمان احتمالاً ترکیبی از این دو است. درمان شناختی رفتاری (CBT) موثرترین روش درمانی است. در CBT، شما با یک متخصص سلامت روان کار می کنید تا افکار و الگوهای فکری منفی را با افکار مثبت جایگزین کنید. داروهای ضد افسردگی که به عنوان مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین شناخته می شوند، معمولاً برای این اختلال، زیر نظر پزشک تجویز می شوند.
یکی دیگر از درمان ها برای اختلال بدشکل انگاری بدن، مواجهه با آینه درمانی، درمانی است که می تواند همراه با درمان شناختی- رفتاری باشد. این شامل تمریناتی مانند مشاهده خود در آینه، توصیف بدن با عبارات خنثی و عینی و کاوش در احساسات ناشی از آن است. یک بررسی اخیر نشان داد که درمان با قرار گرفتن در معرض آینه به طور کلی استرس، افکار منفی و نارضایتی بدن را برای افرادی که دچار بدشکلی بدن و اختلالات خوردن هستند کاهش می دهد.
بهترین راه برای جلوگیری از تبدیل شدن به اختلال بدریخت انگاری بدن به یک مشکل جدی، تشخیص زودهنگام آن است. این اختلال با افزایش سن بدتر میشود. جراحی پلاستیک برای اصلاح نقص بدن به ندرت کمک می کند. اگر کودک یا نوجوانی دارید که به نظر می رسد بیش از حد نگران ظاهر خود است و نیاز به اطمینان مداوم دارد، با روانشناس صحبت کنید.
به طور کلی و خلاصه اختلال بدشکلی بدن یک بیماری روانی است که باعث اختلالات شخصیت مرزی، وسواس فکری، افسردگی، خودکشی و … می شود و اختلالات مغزی شدیدی را که فرد در خود نقصها و عیبهایی را می بیند که از نظر دیگران مخفی است که روش های درمان آن به دو صورت دارودرمانی و روان درمانی می باشد.
فرد مبتلا به BDD تمایل ژنتیکی به این نوع بیماری روانی دارد.
محرک ممکن است استرس دوران نوجوانی باشد.
داروهای خاص، مانند اکستازی، ممکن است در افراد مستعد شروع به شروع آن کنند.
همچنین می تواند ناشی از عدم تعادل شیمیایی در مغز باشد.
بله، BDD و اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD) شرایط مرتبط هستند. OCD و شرایط مرتبط با آن یک کلاس کامل از شرایط سلامت روان را تشکیل می دهند و BDD بخشی از آن طبقه است. بسیاری از افراد به طور همزمان OCD و BDD دارند.
اکثر افراد مبتلا به BDD تا 10 تا 15 سال پس از جدی شدن علائم به اندازه کافی برای برآورده شدن معیارهای تشخیص، تشخیص داده نمی شوند. تا حدی به این دلیل است که آنها متوجه نمی شوند که افکار و احساساتی که تجربه می کنند نشانهای از یک بیماری روانی است یا به این دلیل که از درخواست کمک خجالت می کشند یا می ترسند.
هم مردان و هم زنان حدود 40٪ از افراد مبتلا به BDD مرد و حدود 60٪ زن هستند.
افراد تقریباً در هر سنی (از سن 4 تا 5 سالگی تا پیری): BDD اغلب در حدود 12 یا 13 سالگی شروع می شود.
منابع: nhs, mayoclinic
برچسب:
نویسنده: موزیک دان