کوه 1 بلندترین و برجسته ترین قله روسیه و اروپا است. این قله در قسمت غربی قفقاز واقع شده و بلندترین قله رشته کوه قفقاز به شمار می رود. این آتشفشان خاموش 5642 متر (18510 فوت) از سطح دریا ارتفاع دارد. البروس بلندترین آتشفشان چینه ای در اوراسیا و همچنین دهمین قله برجسته در جهان است. این کوه در جنوب روسیه، در جمهوری روسیه کاباردینو-بالکاریا قرار دارد.
البروس دارای دو قله است که هر دو گنبدهای آتشفشانی خاموش هستند. قله بلندتر و غربی آن 5642 متر (18510 فوت) است؛ قله شرقی 5621 متر (18442 فوت) ارتفاع دارد. قله شرقی برای اولین بار در 10 ژوئیه 1829 توسط یک مرد چرکسی به نام خیلار خاشیروف و قله غربی در سال 1874 توسط یک اکسپدیشن بریتانیایی به رهبری کرافورد گروو و شامل فردریک گاردنر، هوراس واکر و 1 سوئیسی پیتر کنوبل 1 شد.
البروس به عنوان یکی از 7 قله 7 قاره (بلندترین قله های قاره های جهان) شناخته می شود که همین عامل به همراه راحتی نسبی صعود آنرا به یک مقصد محبوب کوهنوردی در سطح جهان تبدیل کرده است. به علاوه صعود به البروس دشوار نیست و حتی کوهنوردان عادی هم قادر به انجام آن هستند. با این وجود هر ساله چند نفر جان خود را در صعود قله البروس از دست می دهند که دلایل اصلی آن آب و هوای بد، دید ضعیف و عدم هم هوایی می باشد.
با توجه به موقعیت شمالی قله البروس از نظر عرض جغرافیایی، میزان اکسیژن در این کوه نسبت به ارتفاعات مشابه در بخش های جنوبی تر کره زمین کمتر است. به بیان ساده در قله اورست اکسیژن کمتری از قله دماوند حس می کنید.
بهترین ماه ها برای صعود به قله البروس جولای و نیمه اول آگوست (ابتدا تا نیمه تابستان) می باشد که روزها طولانی بوده و دمای هوا در گرم ترین حالت سال است.
در ماه ژوئن یا اواخر بهار در ارتفاعات پایین تر (3500 تا 3800 متر) می توان شاهد روزهای سردتری بود و برف زیادی هم می بارد.
نیمه دوم آگوست (اواخر مرداد و اوایل شهریور) آب و هوای کوه می تواند کاملا غیرقابل پیش بینی باشد و احتمال باد شدید، بارش برف و باران و غیره وجود دارد.
البروس دارای چهار مسیر می باشد که دو مسیر آن اصلی هستند. این مسیرهای اصلی شامل مسیر جنوبی و شمالی کوه می شوند. مسیر جنوبی از روستای آواز آغاز شده و ساده ترین و محبوب ترین مسیر صعود به البروس است. اینجا جاییست که تمام تله کابین ها و کمپ بشکه ای قرار دارند.

مسیر شمالی این کوه یک مسیر تاریخی است چرا که اولین صعود البروس از آن طریق انجام شد. هیچ جاده یا تله کابینی در این مسیر وجود ندارد و این به آن معناست که باید تمام مسیر از کمپ اصلی در ارتفاع 2550 متری را پیاده طی کنید و لازم است تمام وسایلتان را با خود ببرید.
دو مسیر دیگر قله البروس در سمت شرق و غرب این کوه وجود دارند که هر دو کاملا وحشی بوده و بدون زیرساخت می باشند و تعداد کمی از افراد آن مسیرها را صعود کرده اند. مسیر غربی صعود به البروس از پولیانا در ارتفاع 2670 متری شروع می شود. مسیر شرقی نیز از روستای البروس آغاز می گردد.

با توجه به منابع موجود برای صعود به قله البروس برخلاف بسیاری از کوه های مشهور هزینه مجوز دریافت نمی شود.
هزینه صعود به قله از مسیر جنوبی به طور تقریبی به شرح زیر است:
در این نقطه کمپ های بشکه ای، کافی شاپ و مغازه های سوغاتی وجود دارد. این محل به طور کلی به عنوان کمپ در مسیر صعود شناخته نمی شود مگر اینکه کوهنوردی مشکل جدی با ارتفاع داشته باشند. تقریبا هیچ کوهنوردی در اینجا نمی ماند اما به دلیل بازدیدکننده های روزانه در فصل صعود شلوغ می شود. به هر حال برای شروع صعود باید به کمپ قراباشی بروید.
در این نقطه چند کلبه و کمپ های بشکه ای وجود دارد. کمپ های بشکه ای حدود 30 تا 50 متر بالاتر از کلبه ها هستند و هر چه بالاتر باشید به نزدیک ترین ایستگاه تله کابین نزدیک تر می شوید. در اینجا یک دو کافی شاپ وجود دارد که می توانید برای شارژ گوشی، خرید آب و غذا از آنها استفاده کنید.

این کمپ دارای کانتینرهای بزرگ با دو اتاق، آشپزخانه با اجاق گاز، میز و نیمکت، برق و یک توالت بیرونی می باشد. اگر قصد دارید تمام مسیر تا قله پیاده بروید این بهترین گزینه به شمار می رود. در این کمپ کافی شاپ و آب آشامیدنی وجود ندارد و برای پخت و پز می توانید برف آب کنید یا از آب نهرها استفاده کنید.

شما می توانید هر جایی که خواستید چادر کوهنوردی خودتان را برقرار کنید فقط مراقب باد باشید.

برای شروع صعود باید از ترسکول با یک تاکسی مشترک به آزاو Azau بروید که برای هر نفر حدود 4-5 دلار هزینه دارد و 5 دقیقه هم طول می کشد.
از روستای آزاو با یک تله کابین قدیمی به ایستگاه میر بروید که هزینه آن نیز برای رفت و برگشت هر نفر 8 دلار است. تله کابین نو هم وجود دارد که قیمت آن دو برابر می باشد و به ایستگاه میر نمی رود. این تله ابتدا به ایستگاه استاری کروگزور در 3000 متری رفته و در آنجا باید ریل عوض کرده به سمت میر ادامه دهید.
نکته مهم اینکه لازم است بلیط خود را به سمت پایین نگه دارید. تله کابین هر روز از ساعت 9 صبح تا 4 بعد از ظهر کار می کند.
از ایستگاه میر نیز تا قاراباشی در ارتفاع 3800 متری نیز می توانید با چیرلیفت بروید که هزینه آن هم برای یک نفر با یک کوله پشتی بزرگ برای هر طرف حدود 3 دلار می باشد. البته اختلاف ارتفاع این دو کمپ تنها 300 متر است و چیزی هم طول نمی کشد.

برنامه کلی این سفر به این شرح است: ایستگاه قارباشی (3800 متر) پناهگاه ماریا(4100 متر) صخره های پاستوخوف (4550 تا 4700 متر) زین بین قله شرقی و غربی (5400 متر) قله غربی (5642 متر)
قله البروس خیلی فنی نیست و برای صعود به آن کرامپون و کلنگ کافی می باشد. با این حال برخی کوهنوردان هارنس و کارابین نیز با خود می برند تا در قسمت های شیب داری که طناب وجود دارد خودشان را به طناب ها متصل کنند.

مسیر صعود به طور کلی دشوار نیست. در بخش های صخره های پاستوخوف تا زین بین دو قله شیب مسیر زیاد است و در صورت حرکت زیکزاکی ادامه آن راحتتر می شود. طبق گزارش های موجود پیمایش مسیر از کمپ ماریا تا قله غربی برای یک تیم معمول حدود 10 ساعت طول می کشد.

اولین بار مسابقه البروس در سال 1990 بین کوهنوردان امریکایی و شوروی صورت گرفت. برنده این مسابقه هم آناتولی بوکرایف بود. کوین کونیی هم در جایگاه دوم قرار گرفت.
این مسابقات به شکل امروزی آن اما از سال 2005 انجام میشود که در انتخاب وجود دارد:

برچسب:
نویسنده: موزیک دان