شاید اسم بی 1 1 به گوشتان خورده باشد؛ 1 ای که به 1 معروف است حال می خواهیم درمورد اینکه بیماری آنورکسیا 1 و چه درمانی دارد در این مقاله صحبت کنیم با موج کوه همراه باشید.
آنورکسیا یا بی اشتهایی عصبی یک اختلال خوردن است که با وزن بدن پایین غیر طبیعی، ترس شدید از افزایش وزن و درک تحریف شده از وزن مشخص می شود. افراد مبتلا به بی اشتهایی برای کنترل وزن و شکل خود ارزش زیادی قائل هستند و از تلاش های شدید استفاده می کنند که به طور قابل توجهی در زندگی آنها اختلال ایجاد می کند. برای جلوگیری از افزایش وزن یا ادامه کاهش وزن، افراد مبتلا به بی اشتهایی معمولا مقدار غذایی که می خورند را به شدت محدود می کنند. آنها ممکن است با استفراغ بعد از غذا خوردن یا با استفاده نادرست ملین ها، کمک های رژیمی کالری دریافتی را کنترل کنند. همچنین ممکن است با ورزش بیش از حد سعی در کاهش وزن داشته باشند. مهم نیست چقدر وزن کم شده است، فرد همچنان از افزایش وزن می ترسد.
علائم و نشانه های فیزیکی بی اشتهایی عصبی مربوط به گرسنگی است. بی اشتهایی همچنین شامل مسائل عاطفی و رفتاری است که شامل درک غیر واقعی از وزن بدن و ترس بسیار شدید از افزایش وزن یا چاق شدن می شود.
ممکن است تشخیص علائم و نشانهها دشوار باشد زیرا وزن کم بدن برای هر فرد متفاوت است و برخی افراد ممکن است بسیار لاغر به نظر نرسند. همچنین، افراد مبتلا به بی اشتهایی اغلب لاغری، عادات غذایی یا مشکلات جسمی خود را پنهان می کنند. اما علائم زیر از ویژگی های کلی بی اشتهایی عصبی است:
برخی از افرادی که بی اشتهایی دارند، پرخوری و سپس پاکسازی می کنند، مشابه افراد مبتلا به بولیمیا. اما افراد مبتلا به بی اشتهایی به طور کلی با وزن بدن پایین غیرطبیعی دست و پنجه نرم می کنند، در حالی که افراد مبتلا به پرخوری عصبی معمولاً وزن طبیعی تا بالاتر از نرمال دارند.

علائم رفتاری بی اشتهایی شامل تلاش برای کاهش وزن با موارد زیر است:
متأسفانه، بسیاری از افراد مبتلا به بی اشتهایی حداقل در ابتدا به درمان نیاز ندارند. تمایل آنها به لاغر ماندن بر نگرانی در مورد سلامتی آنها غلبه می کند. اگر عزیزی دارید که نگران آن هستید، از او بخواهید که با پزشک صحبت کند.
اگر هر یک از مشکلات ذکر شده در بالا را تجربه می کنید، یا اگر فکر می کنید ممکن است اختلال خوردن داشته باشید، کمک بگیرید. اگر بی اشتهایی خود را از نزدیکانتان پنهان می کنید، سعی کنید فردی را پیدا کنید که به او اعتماد دارید تا در مورد آنچه در حال رخ دادن است صحبت کنید.
علت دقیق بی اشتهایی ناشناخته است. مانند بسیاری از بیماری ها، احتمالاً ترکیبی از عوامل بیولوژیکی، روانی و محیطی است.

با وجودی که آگاهی دادن به مردم درباره مزایای داشتن تغذیه ی سالم به طور کلی مفید است، اما برای پیشگیری از اختلالات تغذیه ای و مشکلات این چنینی کمتر موثر است. روش های موثرتری وجود دارد که در آن به مردم این آگاهی داده شود که رسانه ها تمایل شدیدی به نشان دادن انسان های بسیار لاغر دارند از این جهت نباید خود را با سلبریتی ها مقایسه کنند.
فرد مبتلا به بی اشتهایی به احتمال زیاد از خانواده ای با سابقه مشکلات سلامتی خاص است. اینها شامل مشکلات وزنی، بیماری های جسمی و مشکلات سلامت روانی است. مشکلات سلامت روان ممکن است شامل افسردگی و اختلال مصرف مواد باشد.
موارد دیگری که ممکن است در بی اشتهایی نقش داشته باشند عبارتند از:
اگر در ورزشها و فعالیتهایی که بر شکل و اندازه بدن تمرکز دارند، شرکت کنید، ممکن است در معرض خطر باشید. این شامل:
در صورتی که بتوانید این اختلال را در مراحل اولیه ی آن تشخیص دهید و برای درمان آماده باشید، بهترین راه پیدا کردن برنامه ای است که همه ی ابزار مورد نیاز برای بهبودیتان را در برگیرد. این ابزار شامل درمان های شدید، اطلاعات تغذیه ای و مراقبت های پزشکی می باشد.
با این حال، اگر احساس می کنید که زندگی تان در خطر است، بستری شدن در بیمارستان برای درمان مشکلات قلبی، بی آبی شدید بدن و مشکلات دیگر الزامی است. در این مدت تحت مراقبت های پزشکی هستید و علائم حیاتی و شرایط جسمی تان کنترل می شود و درمان های دیگری نیز برای بهبود شرایط تان اعمال می شود. در موارد جدی تر، ممکن است نیاز باشد تا از طریق لوله ی تغذیه ای که از بینی به معده وارد می کنند، به بیمار غذا داده شود.
از آنجایی که این اختلال عصبی و روانی بوده، در طول درمان هیچ دارویی مصرف نمی شود. به جای آن، استفاده از رژیم غذایی صحیح و مشاوره های مکرر برای بهبود و درمان بیمار الزامی است. درک این مسئله که اختلالات این چنینی، یک شبه درمان نمی شوند بسیار اهمیت دارد. هر قدمی که در این مسیر برداشته می شود، پیروزی کوچکی است که در نهایت شما را به سمت بهبودی کامل می برد؛ پس صبور باشید.
دلایلی که ممکن است در ابتلای فرد به بی اشتهایی عصبی نقش داشته باشد عبارتند از: عوامل روانشناختی، مانند سطح بالای کمال گرایی یا ویژگی های شخصیتی وسواسی، احساس کنترل محدود در زندگی و عزت نفس پایین، تمایل به افسردگی و اضطراب و ضعف واکنش به استرس.
بی اشتهایی در بین دختران و زنان بیشتر از پسران و مردان است. همچنین بی اشتهایی در بین دختران و زنان جوان تر از زنان مسن تر شایع تر است. به طور متوسط، دختران در سن 16 یا 17 سالگی به بی اشتهایی مبتلا می شوند. دختران نوجوان بین 13 تا 19 ساله و زنان جوان در اوایل دهه 20 زندگی خود بیشتر در معرض خطر هستند.
فرد می تواند بدون داشتن بی اشتهایی دچار کمبود وزن باشد. به یاد داشته باشید، بی اشتهایی همچنین شامل مولفه های روانی و رفتاری و همچنین جسمی است. علائم و نشانه های عاطفی، رفتاری و فیزیکی متعددی برای بی اشتهایی وجود دارد.
برچسب:
نویسنده: موزیک دان