خرید بک لینک

فراموش کردن عشق سابق کاری یک‌شبه نیست، ولی با چند قدم روشن شدنی است: قطع تماس، دیدن احساس‌ها و ساختن روزهایی که دیگر دور او نمی‌چرخند. در این نوشته گام‌به‌گام می‌بینید چه کار کنید، چه کارهایی دردتان را طولانی‌تر می‌کند و کی بهتر است از مشاور کمک بگیرید.

این نوشته جایگزین مشاوره با روان‌شناس نیست. اگر غم‌تان خیلی سنگین است یا روزمره‌ی شما را از کار انداخته، همان‌جا بایستید و به یک متخصص سر بزنید.

فراموش کردن عشق سابق به معنی پاک شدن خاطره‌ها نیست. هدف این است که یاد او دیگر هر روز شما را زمین نزند و بتوانید بدون درد به گذشته نگاه کنید.

مغز ما آدم‌های مهم زندگی را به‌این‌راحتی بیرون نمی‌اندازد. پس اگر بعد از چند هفته هنوز دلتان برایش تنگ می‌شود، ایرادی در شما نیست. این طبیعی جدایی است.

چند واقعیت ساده که از همان اول کمک می‌کند:

این قدم‌ها را به‌ترتیب بخوانید، ولی لازم نیست همه را یک‌جا انجام دهید. هر قدم را وقتی آماده بودید آغاز کنید.

مهم‌ترین قدم، فاصله گرفتن است. تا وقتی هر روز او را می‌بینید، پیام می‌دهید یا صفحه‌اش را باز می‌کنید، زخم فرصت بسته شدن ندارد.

این کار قهر یا تنبیه او نیست؛ مراقبت از خودتان است. بعد از چند هفته می‌توانید تصمیم بگیرید چه نوع ارتباطی، اگر اصلاً ارتباطی، برایتان سالم است.

غم، خشم، دلتنگی و حتی احساس رهایی همه می‌توانند هم‌زمان بیایند. سرکوب‌کردن آن‌ها فقط درد را عقب می‌اندازد، نه اینکه از بین ببرد.

هر روز یک زمان کوتاه، مثلاً ۲۰ دقیقه، برای احساس‌هایتان کنار بگذارید. در این زمان می‌توانید گریه کنید، بنویسید یا با آدم مورد اعتمادی حرف بزنید. وقتی زمان تمام شد، آگاهانه سراغ کار روزمره بروید.

نوشتن، افکار پراکنده را از سرتان بیرون می‌آورد و جلوی چشم‌تان می‌گذارد. لازم نیست خوش‌خط یا قشنگ باشد؛ این نوشته را فقط خودتان می‌خوانید.

برای ادامه‌ی این مسیر، شناختن خودتان بعد از جدایی کمک می‌کند. در پیدا کردن خود واقعی گام‌های ساده‌ای برای همین کار آمده است.

ذهن بعد از جدایی دوست دارد فقط خوبی‌ها را به یاد بیاورد. این یک دام رایج است که او را بی‌نقص و رابطه را رؤیایی بیانگر است.

یک جدول دو ستونی بسازید: در یک طرف لحظه‌های خوب و در طرف دیگر رفتارهایی که اذیتتان می‌کرد یا نیازهایی که برآورده نمی‌شد. هدف بدگویی نیست؛ هدف دیدن تصویر جامع است تا دلتنگی شما را فریب ندهد.

بخشی از درد جدایی از خالی شدن ساعت‌هاست؛ همان ساعت‌هایی که با او می‌گذشت. پس باید جایشان را با چیزی پر کنید.

برای روزهای شلوغ ذهن هم می‌توانید از تمرین سکوت کمک بگیرید. نوشته‌ی تمرین سکوت و خلوت ذهن چند روش ساده دارد.

اگر با رابطه‌های بعدی هم درگیر الگوهای تکراری هستید، «چالش ۱۵ روزه روابط پلاس» فضایی برای شناختن همین الگوها است؛ می‌توانید از صفحه‌ی این چالش نگاهی بیندازید.

تنها ماندن در این روزها خطرناک‌تر از آن است که فکر می‌کنید. یک یا دو نفر را انتخاب کنید که بدون قضاوت گوش می‌دهند و از آن‌ها بخواهید فقط شنونده باشند.

از کسانی که مدام شما را به برگشتن یا انتقام‌گرفتن تشویق می‌کنند فاصله بگیرید. شما به آدمی نیاز دارید که کنارتان باشد، نه آتش ماجرا را تندتر کند.

بعد از چند هفته، وقتی تلخی کمتر شد، ببینید از زندگی‌تان چه می‌خواهید. هدف کوچکی برای خودتان بگذارید، مثلاً یادگیری چیزی یا تغییر در کار و خانه.

در راه‌های فراموش کردن گذشته و پشت سر گذاشتن گذشته می‌توانید برای این مرحله ایده‌های بیشتری بگیرید. وقتی خودتان آماده بودید، ابتدا رابطه‌ی تازه هم بی‌ایراد است؛ فقط نباید دلیلش پر کردن جای خالی باشد.

گاهی قطع دقیق ممکن نیست، چون هم‌کار، هم‌کلاسی یا فامیل هستید. در این حالت هدف شما کم کردن اثر هر دیدار است، نه حذف او از زندگی.

اگر نمی‌دانید از کجا آغاز کنید، یک هفته‌ی ساده را امتحان کنید. این برنامه کوتاه است تا بتوانید واقعاً انجامش دهید.

خروجی‌ی این هفته معجزه نیست. اگر در خاتمهش حتی کمی آرام‌تر شده‌اید، مسیر درست است و می‌توانید همین برنامه را یک هفته‌ی دیگر ادامه دهید.

بعضی کارها ظاهراً کمک می‌کنند ولی درد جدایی را طولانی‌تر می‌کنند. پیش از انجام دادنشان کمی مکث کنید.

یادتان باشد که «خراب کردن برنامه» یک روز، شکست نیست. اگر یک شب پیام دادید یا گریه کردید، دوباره از همان‌جا ادامه دهید.

اگر نشانه‌های زیر را می‌بینید، بهتر است با روان‌شناس یا مشاور صحبت کنید. این کار نشانه‌ی ضعف نیست؛ مثل رفتن نزد پزشک برای دردی است که خودمان نمی‌توانیم حلش کنیم.

مشاور نه قضاوت می‌کند و نه برای شما تصمیم می‌گیرد؛ کمک می‌کند خودتان راه را پیدا کنید.

زمان ثابتی وجود ندارد. بعضی آدم‌ها در چند هفته سبک‌تر می‌شوند و بعضی چند ماه یا بیشتر لازم دارند. طول رابطه، نوع جدایی و حمایتی که دارید اثر می‌گذارد. به‌جای شمردن روزها، به این نگاه کنید که شدت درد کم‌کم کمتر شده یا نه.

گاهی می‌شود، ولی نه بلافاصله. معمولاً بعد از مدتی فاصله، وقتی هر دو آرام شدید و دلتنگی شدید از بین رفت، می‌توان درباره‌اش فکر کرد. اگر دیدن او دوباره دردتان را زنده می‌کند، هنوز زمانش نرسیده است.

این در بسیاری از آدم‌ها طبیعی است، مخصوصاً اگر رابطه عمیق بوده. نگرانی وقتی جدی می‌شود که فکرها زندگی شما را مختل کنند. در این صورت، حرف زدن با مشاور می‌تواند کمک کند.

شب‌ها ذهن ساکت‌تر و دلتنگی بلندتر است. گوشی را از اتاق خواب دور کنید، چند نفس عمیق بکشید، افکارتان را در دفتر بنویسید و یک کار آرام مثل دوش گرم یا شنیدن موسیقی انجام دهید. اگر دلتنگی شبانه هر شب شما را از خواب می‌اندازد، به مشاور اشاره کنید.

اجباری نیست. می‌توانید آن‌ها را برای مدتی در پوشه‌ای ببندید و در دسترس نگذارید. بعد از چند ماه، وقتی دیدنشان دیگر شما را به هم نمی‌ریزد، تصمیم بگیرید نگه دارید یا حذف کنید.

این فکر در روزهای اول زیاد پیش می‌آید. صبر کنید و احساس‌ها را بنویسید؛ بعد از آرام شدن، دوباره مرور کنید دلیل جدایی چه بوده و اگر چیزی عوض شده است یا نه. تصمیم در اوج دلتنگی معمولاً بعداً پشیمانی می‌آورد.

فراموش کردن عشق سابق با ورود آگاهانه به این مسیر آغاز می‌شود: تماس را قطع کنید، به احساس‌هایتان اجازه‌ی بودن بدهید، بنویسید، روال تازه بسازید و از آدم‌های درست کمک بگیرید. روزهای بد پیش می‌آید و این شکست نیست. اگر غم از توانتان بیشتر بود، رفتن نزد مشاور بهترین تصمیم است.

برای آرام کردن احساس‌های سخت هم می‌توانید با دوره‌ی EFT آشنا شوید.

برچسب: نویسنده: موزیک دان تاريخ: شنبه 30 آبان 1405 ساعت: 15:54

صفحه بندی

خبرنامه