کمبود آهن متاسفانه یکی از مشکلات رایج است و همه مبتلایان باید به طور جدی به فکرِ 1 کم 1 خود باشند. مطالعات نشان میدهد که ورزشکاران، به ویژه ورزشکاران زن، اغلب دچار کمبود آهن یا کم خونی هستند. اما دقیقا کم خونی به چه معناست؟
شما با انجام 1 1 ساده میتوانید گام بلندی برای رفع و درمان کم خونی خود بردارید. تا انتهای این مطلب با ما باشید تا همه چیز را درباره کم خونی به شما بگوییم و رازهای درمان کم خونی را نیز برایتان فاش کنیم.
کم خونی یا Anemie یک نوع اختلال خونی است که تعداد گلبولهای قرمز یا هموگلوبین در خون از حد طبیعی کمتر شده است. در چنین حالتی توانایی حمل اکسیژن توسط خون کم میشود و در نتیجه یک سری مشکلات گسترده و وسیع برای سلامتی شخص رخ خواهند داد. این حالت برای ورزشکاران به دلایل مختلفی، ممکن است بیشتر از افراد عادی رخ دهد و همچنین کم خونی در ورزشکاران تاثیر منفی بر عملکرد ورزشی آنها دارد.
ورزشکاران بیشتر از مردم عادی به آهن نیاز دارند. آهن همیشه از طریق عرق، پوست، ادرار، دستگاه گوارش و قاعدگی از دست میرود. ورزش، به ویژه ورزشهای با شدت و استقامت بالا، در مقایسه با ورزشهای کم فشار، از دست دادن آهن را تا 70 درصد بالا میبرد.
ورزشکاران به دلیل تعریق شدید و همچنین احتمال از دست دادن خون در آسیب دیدگی یا قاعدگی، آهن بیشتری از دست میدهند. همچنین گلبولهای قرمز خون در افرادی که ورزش میکنند، سریعتر تجزیه میشوند. برای مثال، نیرویی که به کف پا حین دویدن استقامتی وارد میشود، میتواند تخریب گلبولهای قرمز خون در پاها را افزایش دهد و منجر به کوتاهتر شدن عمر این گلبولها شود.
کمبود آهن در ورزشکاران به ویژه ورزشکاران زن شایع است؛ اما ورزشکاران مرد نیز ممکن است از آن رنج ببرند. یکی از دلایل اصلی آن، از دست دادن خون در طول دوره ماهانه یک زن است. هنگامی که کمبود آهن شدید میشود، میتواند منجر به کمخونی شود، وضعیتی که در آن بدن دچار کمبود گلبولهای قرمز میشود. خوشبختانه برای اکثر ورزشکاران، کمبود آهن معمولاً از طریق رژیم غذایی قابل درمان است.
انواع مختلفی از کم خونی وجود دارد و هر نوع آن علائم مشخصی دارد. برخی از انواع رایج کم خونی عبارتند از:

علائم و نشانههای کم خونی بسته به علت و شدت کم خونی متفاوت است. حتی با توجه به دلایل کم خونی، ممکن است هیچ علامتی نداشته باشید. به طور کلی علائم و نشانهها، در صورت بروز، ممکن است شامل موارد زیر باشد:
در ابتدا، کم خونی میتواند آنقدر خفیف باشد که اصلا متوجه آن نشوید؛ اما با بدتر شدن کم خونی، علایم شما نیز بدتر میشود.
اما علائم کمبود آهن در ورزشکاران شامل از دست دادن توان بدنی، خستگی مزمن، ضربان قلب بالا در ورزش، کم شدن قدرت و استقامت عضلات، آسیب دیدگیهای پشت سرهم، ابتلای مکرر به بیماری و از دست دادن علاقه به ورزش است. علائم دیگر شامل کم اشتهایی و افزایش بروز و طول مدت سرماخوردگی و عفونت است.
بسیاری از این علائم با تمرین زدگی و همینطور افسردگی نیز مشترک است، بنابراین احتمال اینکه کم خونی با تمرین زدگی اشتباه گرفته شود وجود دارد. تنها راه مطمئن برای تشخیص قطعی کم خونی، آزمایش خون برای تعیین وضعیت آهن است. اگر هر یک از علائم بالا را تجربه کردید، باید برای درمان کم خونی به پزشک مراجعه کنید.
اگر پزشک شما کمبود آهن را تأیید کند، دریافت آهن از طریق رژیم غذایی را به شما را توصیه خواهد کرد. اگر کم خونی شما شدید باشد، ممکن است به مکمل نیاز داشته باشید. یادتان باشد که از مکملهای آهن با تجویز و اجازه پزشک، استفاده کنید؛ زیرا آهن بیش از حد، میتواند باعث آسیبهای جبرانناپذیر و افزایش خطر ابتلا به سرطان و بیماریهای قلبی شود.
کم خونی میتواند بسیار جدی و خطرناک شود. در این صورت به درمان زیر نظر پزشک متخصص نیاز است. اگر برای درمان کم خونی خود اقدام نکنید، ممکن است که به عوارض زیر دچار شوید:
قبل از اینکه کار به درمان کم خونی برسد، در برخی موارد میتوان از فقر آهن با روشهای زیر پیشگیری کرد:
با اینکه هیچ پیشگیری شناخته شدهای برای کم خونی آپلاستیک وجود ندارد، دور ماندن از حشره کشها، علف کشها، حلالهای آلی، پاک کنندههای رنگ و سایر مواد شیمیایی سمی ممکن است خطر کم خون شدن را کاهش دهد.
قدم اول در درمان کم خونی، پیدا کردن دلیل و نوع کم خونی است؛ سپس روش درمانی توسط پزشک متخصص اتخاذ میگردد. بنابراین از مصرف سرخود قرص آهن خودداری کنید. کم خونی انواع مختلفی دارد. در زیر به موضوع درمان کم خونی با توجه به دلیل آن میپردازیم.
در صورت فقر آهن، درمان کم خونی معمولاً شامل روشهایی چون مصرف مکملهای آهن و تغییر رژیم غذایی میشود. برای برخی افراد، این کار ممکن است حتی شامل دریافت آهن به صورت وریدی(سِرم) باشد.
اگر علت کمبود آهن، از دست دادن خون باشد (غیر از قاعدگی) باید محل خونریزی را پیدا کرد و خونریزی را متوقف کرد. این کار ممکن است شامل جراحی باشد.
کم خونیهای ناشی از کمبود ویتامین C یا کمبود اسید فولیک از طریق مکملهای غذایی و افزایش این مواد مغذی در رژیم غذایی درمان میشود. اگر دستگاه گوارش شما در جذب ویتامین B-12 از غذایی که میخورید مشکل دارد، ممکن است نیاز به تزریق ویتامین B-12 داشته باشید.
برای درمان کم خونی از این نوع، راهکار خاصی وجود ندارد. در این صورت، پزشکان بر درمان بیماری زمینهای تمرکز میکنند. اگر علائم شدید شد، تزریق خون یا تزریق یک هورمون مصنوعی که به طور معمول توسط کلیهها تولید میشود (اریتروپویتین) ممکن است به تحریک تولید گلبولهای قرمز خون و کاهش خستگی کمک کند.
درمان این کم خونی میتواند شامل تزریق خون برای افزایش سطح گلبولهای قرمز باشد. اگر مغز استخوان شما نتواند سلولهای خونی سالم بسازد، ممکن است نیاز به پیوند مغز استخوان داشته باشید.
درمان کم خونی ناشی از بیماریهای مرتبط با مغز استخوان، میتواند شامل دارو، شیمی درمانی یا پیوند مغز استخوان باشد.
مدیریت و درمان کم خونیهای همولیتیک شامل موارد زیر میشود:
درمان کم خونی از این نوع، ممکن است شامل دریافت اکسیژن، مسکنها و مایعات خوراکی و داخل وریدی برای کاهش درد و جلوگیری از عوارض شدید باشد. پزشکان همچنین ممکن است تزریق خون، مکملهای اسید فولیک و آنتی بیوتیکها را توصیه کنند.
اکثر اشکال تالاسمی، خفیف هستند و نیازی به درمان ندارند. اشکال شدیدتر تالاسمی عموماً به تزریق خون، مکملهای اسید فولیک، دارو، برداشتن طحال یا پیوند سلولهای بنیادی خون و مغز استخوان نیاز دارند.
شایعترین نوع کم خونی در سراسر جهان، کم خونی ناشی از فقر آهن است و زنان به دلایل مختلف، احتمال ابتلای بیشتری به این نوع کم خونی را دارند.
دلیل اول اینکه زنان 12 تا 49 ساله تقریباً ماهی یک بار در دوره قاعدگی، خون از دست میدهند. دلیل دوم هم این است که زنان در دوران بارداری برای رشد جنین خود به آهن اضافی نیاز دارند. در واقع، زنان باردار 50 درصد بیشتر به آهن نیاز دارند (27 میلی گرم در روز به جای 18 میلی گرم معمول در روز). زنان هنگام زایمان نیز خون از دست میدهند.
اما غیر از زنان، مردان هم در خطر کم خونی هستند. مردان ممکن است به دلایل بیماریهای زمینهای، عادات غلط سبک زندگی، گیاهخواری، حوادث و خونریزی و یا عدم دسترسی به منابع غذایی آهن دچار کم خونی شوند. کم خونی برای سلامتی مردان هم خطرناک است و نیاز به درمان دارد.

با تشخیص و درمان به موقع میتوان اثرات کم خونی را تا حد زیادی کاهش داد. کمبود آهن را نمی توان یک شبه اصلاح کرد. ممکن است لازم باشد برای چند ماه مکمل آهن مصرف کنید تا ذخایر آهن خود را دوباره پر کنید. به طور کلی، پس از چند هفته شروع درمان، احساس بهتری خواهید داشت.
از پزشک خود بپرسید که چه زمانی باید آزمایش دهید تا سطح آهن خود را اندازه گیری کنید. برای اطمینان از اینکه ذخایر آهن شما دوباره پر شده است، ممکن است نیاز به مصرف مکملهای آهن برای یک سال یا بیشتر داشته باشید.
اگر مکملهای آهن سطح آهن خون شما را افزایش نمیدهند، احتمالاً کم خونی به دلیل خونریزی یا مشکل جذب آهن است که پزشک شما باید آن را بررسی و درمان کند.
خبر خوبی داریم! ورزش منظم به طور صحیح میتواند کم خونی را بهبود ببخشد. چگونه؟ با کاهش خستگی مزمن. برخی از تمرینات هوازی نیز می توانند گلبولهای قرمز بیشتری تولید کنند که باعث افزایش هموگلوبین و آهن در بدن می شود.
کم خونی به این معنی نیست که نیاز است تمرین قطع شود. فعالیت بدنی برای یک سبک زندگی سالم و شاد مهم است. اما مهم است چه ورزشهایی و چه مقدار انجام میدهید. باید زیر نظر مربی حرفهای تمرین کنید. به راحتی میتوانید از کارشناسان فیتامین یک برنامه ورزشی متناسب با شرایط و اهداف خود تهیه کنید.
به جای تمرینات HIIT یا دویدنهای طولانی و استقامتی، توصیه میشود به سراغ تمرینات کم شدت مانند یوگا، شنا، پیادهروی، دوچرخه سواری سبک یا رقصیدن بروید. همانطور که به درمان کم خونی خود ادامه میدهید، این ورزشها را هم انجام دهید.
سعی کنید برای درمان کم خونی خود علاوه بر ورزش، فعالیت روزمره خود را هم بیشتر کنید. به جای آسانسور از پله استفاده کنید یا به جای رانندگی تا فروشگاه پیاده بروید. این فعالیتهای کوچک میتواند سلامت جسم و روح شما را بهبود ببخشد.
نکته: همیشه از پزشک خود بپرسید که چه ورزشهایی برای شما مناسب است.
سخن پایانی
کم خونی یک مشکل فراگیر است و معمولا خانمها بیشتر از آقایان، به آن دچار میشوند. در این مطلب درباره علل و انواع کم خونی صحبت کردیم و راهکارهای درمان کم خونی را توضیح دادیم. بهترین راه برای پیشگیری و درمان کم خونی، داشتن یک رژیم غذایی سالم و حاوی آهن کافی است.
منابع: verywellhealth – nfpt – mayoclinic – medicalnewstoday
برچسب:
نویسنده: موزیک دان